Verborgen vijand

Diabetes is niet zomaar een ziekte zoals griep, verkoudheid of ontsteking, die van buitenaf tot in je lichaam dringt. Diabetes ontstaat binnenin je lichaam zelf als gevolg van insuline-resistentie. Om het ontstaan van insuline-resistentie te begrijpen, kan je best verder lezen op gespecialiseerde websites zoals deze van Dr. Andreas Eenfeldt waarin hij Dr. Jason Fung het woord geeft.

Hoe vaak heb je niet gezegd "ach, eentje zal wel geen kwaad kunnen" als je een ijsje, een frisdrank, een oliebol, een pannenkoek, een pakje frieten, een bord spagetti of snoepje verorberde ? Je houdt het niet voor mogelijk hoe snel men vergeet dat er vele "eentjes" na elkaar volgen en hoe snel er een kilootje bijkomt.

Mijn persoonlijke ervaring leert me dat je het pas beseft als het al veel te laat is. Maar goed, je mag terug kijken op een heerlijk, overladen en met feesten gevuld leven, want dat kan niemand je meer afnemen. En inderdaad, dat is zo, maar het heeft wel een prijskaartje dat je nooit hebt zien hangen en dat je onvermijdelijk zal moeten betalen.

Eerste en tweede hoofdstuk

opgepast: de co-ordinaten die je ziet, zijn al lang vervallen en ook de website is uit de ether genomen.

Mijn leven heeft verschillende hoofdstukken en elk hoofdstuk heeft zijn weerslag gehad op mijn gezondheid. Eigenlijk zou je kunnen zeggen dat in elk hoofdstuk een verborgen rode draad verweven zat, die ik pas recent als zeer ernstig ben gaan beschouwen.

Een eerste hoofdstuk gaat over het opgroeien en het volwassen worden, terwijl het tweede hoofdstuk meer gericht is op mijn professionele carrière.
Deze laatste is gestopt in 2010 toen ik besefte dat verder werken op het ritme van zelfstandig software consultant welke de afgelopen jaren noodzakelijk waren om succesvol te blijven, niet meer vol te houden was. De handdoek in de ring werpen was de enige uitweg en dat hoofdstuk werd dan ook noodzakelijkerwijze afgesloten.

Dat er iets mis was met mijn gezondheid stond als een paal boven water, maar er echt iets aan doen, was voor mij eigenlijk geen prioriteit, tot het te laat was natuurlijk.
Een bezoek aan de dokter in 1997 resulteerde in een keiharde diagnose: diabetes mellitus type 2 + mogelijke polyneuropathie in mijn voeten en een "bye bye biertjes" was het eerste dat de huisarts me vervolgens opdroeg.
Uiteraard sloeg ik in eerste instantie zijn goede raad in de wind en ging ik lekker door met mijn gewone, drukke en met uitgaan gevulde leven. Maar na enkele jaren begon het toch te dagen dat er met die verschrikkelijke pijnen in de voeten iets moest gedaan worden.
Zo ben ik in 2002 in een speciaal hiervoor opgerichte "voetenkliniek" beland waar enkele bijzonder begaafde en befaamde diabetesspecialisten aan het werk waren.
Zij hebben me de daarop volgende jaren vakkundig en van heel kort opgevolgd en begeleid om de diabetes toch in een voor hen de best mogelijke baan te leiden, deze met medicijnen 's morgens, 's middags en 's avonds.

De enige poging om zélf iets te ondernemen aan mijn gezondheid als zelfstandige is begonnen in 2006, toen ik op aanraden van een goede vriendin ben beginnen te fietsen op een home-trainer. Aangezien de small fiber polyneuropathie in mijn beide voeten me beletten om buiten te fietsen, was ik genoodzaakt om indoors mijn heil te zoeken in de noodzakelijke beweging die ik al jarenlang veel te kort kwam.
En het werkte, want zie, in juli 2007 was ik 27kg verloren en kon ik me een volledig nieuwe garderobe aanschaffen.

Jammer genoeg is het nadien weer bergaf gegaan tot in 2010 het professionele hoofdstuk, zoals hierboven al vermeld, definitief werd afgesloten.

Derde hoofdstuk

In Costa Rica was ik natuurgids, had ik veel beweging en kon ik het leven zonder medicijnen best wel aan.

In november 2010, nadat ik de handdoek had gegooid in de ring van zelfstandig consulent, ben ik naar Costa Rica getrokken om er mijn gezondheid op te krikken en de pijnen in mijn voeten te verminderen. In 1986, 2004, 2009 en begin 2010 had ik dit land reeds bezocht, telkens gedurende een 4-tal weken. Het verschil was enorm tegenover het klimaat in ons eigen land en na enkele dagen voelde ik me telkens een heel ander mens, net alsof de tropische omgeving mijn binnenste had schoongeveegd en de voeten had verdoofd met natuurlijke anestesie.

Het eerste gedeelte van mijn verblijf in het zuiden van dit prachtige land was in het stadje Neily, waar ik mijn broer hielp in zijn muziekhandel annex -school waar naast muziek ook taallessen werden gegeven. Toen we wegens omstandigheden buiten onze wil de zaak stopgezet hadden, zijn we naar La Gamba getrokken waar we konden wonen in het ouderlijk huis van mijn schoonzus. Daar ben ik op enkele dagen omgevormd van software-ingenieur naar natuurgids in het primaire regenwoud van La Gamba, Golfito, Costa Rica.

Alles ging prima in de tropen alhoewel de economie er een diepe duik had genomen en het toerisme was meegesleurd in de onpeilbare obis. Het lesgeven was echter dé manier om economisch niet tenonder te gaan en ik voelde me gemotiveerd om hiermee mijn brood te verdienen. Maar dan was het noodzakelijk dat je als leraar ook kan werken in scholen en universiteiten en hiervoor had je natuurlijk de nodige officiële documenten en licenties nodig. Laat dát nu net het probleem zijn waarmee ik onvoldoende rekening had gehouden. Om een verblijfsvergunning te bekomen, moet je veel geduld, veel geld, een goede en betrouwbare advokaat maar nog veel meer geluk hebben... wat me duidelijk dus niet werd gegund.

 

Vierde hoofdstuk

Terug naar huis dus. In 2012 werd het hoofdstuk Costa Rica afgesloten en ben ik noodgedwongen terug naar huis gekomen. Ondanks dat zijn de banden met de schoonfamilie van mijn broer nooit verbroken noch geschonden en ben ik hen zeer dankbaar dat zij al die tijd zo goed voor me gezorgd hebben.

Kort na mijn terugkeer heb ik opnieuw mijn huisdokter geconsulteerd en die stelde me voor om eens een volledige checkup te laten uitvoeren in de diabeteskliniek waar ik vroeger als het ware "kind aan huis was".
Weer werd er een programma opgesteld van medicijnen en insuline-injecties waaraan ik me moest houden om financiële steun te krijgen van het ziekenfonds. Vermits ik geen cent meer had, had ik ook geen keuze meer en heb ik me neergelegd bij de situatie.

We zijn nu september 2012 en voor het eerst in bijna 25 jaar ga ik opnieuw naar het werk als bediende in Antwerpen. De rederij waar ik werk is een van de grootste ter wereld en heeft haar hoofdzetel in Marseille (F). Nochtans ben ik niet aangenomen als IT-specialist maar als team-leader van een groep mensen die de ganse dag duizenden fouten moet verbeteren die door de corporate software in Frankrijk dagelijks worden gecreëerd. Een afstompende, zenuwslopende en vermoeiende bezigheid. Maar het betaalt goed en dan let je niet bepaald goed op wat je eet en drinkt. Broodjes met een slaatje, af en toe een pizza, al wat je wilt, maar echt gezond eten is het toch nooit geweest.

Een gans jaar gaat het van kwaad naar erger en de kilo's stapelen zich weer op mede dankzij de medicijnen die ik slik en de insulines die regelmatig ingespoten worden.
Dag op dag 1 jaar nadat mijn allereerste werkdag in 2012 begonnen is, krijg ik plots mijn ontslag omdat de afdeling gaat overgeplaatst worden naar een ander kantoor binnen het bedrijf, maar dan in Chennai, India.
De klap is zwaar en moeilijk te verteren, zowel mentaal als fysisch en na enkele maanden barst ik bijna uit mijn kleren.
Na de jaarwisseling in 2014 ben ik dan van het ene ziekenhuis in het andere beland en heeft men mij in de loop van de twee daarop volgende jaren op verschillende plaatsen op mijn lichaam bijzonder veel pijn gedaan : carpaltunnel, meniscus en astroscopie in de schouder.

Begin 2015 werd dus dringend tijd om opnieuw de draad op te pikken (met 2006 in gedachten) om terug controle te krijgen over mijn gezondheid. Geholpen door het diabeteszorgtraject dat me in diezelfde richting wilde drijven, besloot ik een afspraak te maken met een diëtiste om te ondergaan wat ik bijvoorbaat al wist en me weer een lesje of tien te laten lezen.

Ben je geïnteresseerd geraakt en wens je meer te weten over het hoe, wat, waar, wanneer, hoeveel, wat wel en wat net, kijk dan op mijn nieuwe website ex-dmt2.be.
Momenteel is die nog onder constructie, maar binnenkort kan U hier terecht voor meer informatie.